W powszechnej świadomości Polaków istnieją właściwie dwa Krakowy: ten pierwszy to piękny, ale bardzo już odległy Kraków królewski, piastowsko-jagieloński, a drugi - to właśnie Kraków konserwatywnych, choć nie pozbawionych polotu i wiedeńskiego szyku "panów radców", przysłowiowych "centusiów" potrafiących jednak zdobyć się na hojny gest, a przede wszystkim Kraków artystów - Matejki, Wyspiańskiego, Malczewskiego, Boya czy Przybyszewskiego; Kraków "Paonu" i Zielonego Balonika. Ten drugi Kraków zrodził się podczas stuletnich niemal rządów habsburskich, które wycisnęły na tym mieście niezatarte piętno. I tę właśnie epokę chcielibyśmy ukazać w książce "Kraków cesarsko-królewskim".